Ik vertrek

Ik vertrek
‘We willen meer rust, meer samenzijn’. ‘We hebben geen zin meer in al die regeltjes in Nederland’. ‘We willen niet meer 40 uur per week voor een baas werken’. ‘We willen meer vrije tijd’. ‘Nee, de taal spreken we niet, maar met handen en voeten komen we er ook wel’. ‘Hoezo hebben we een vergunning nodig als we een camping willen beginnen in Frankrijk’. ‘C’est à vous?’ ‘ehh, ken joe see det in Engels?’ ‘C’est à vous?’ ‘Hallooo, ik versta er niets van, in Engels plies’. ‘Ze mogen blij zijn dat ik hier kom, je denkt toch niet dat ik me ga aanpassen en de taal leer?!’.

De clichés van Ik Vertrek
Ik kijk graag naar het programma ‘Ik Vertrek’. Vooral de eerste seizoenen zijn favoriet. De onnozelheid van onze landgenoten die Nederland ontvluchten voor een beter bestaan elders. Bijna allemaal voor een nieuwe carrière in het toerisme. Want ja, dan heb je altijd vakantie! Zonder ervaring, kennis van de taal, of enige voorbereiding vertrekken ze. Negen van de tien keer hebben ze een laag budget en denken ze hiermee hun pas aangekochte krot in een week of zes om te toveren tot een luxe villa.

Droom of werkelijkheid
Met bijna plaatsvervangende schaamte kijk ik naar de uitzendingen, om het tegelijk uit te gieren omdat werkelijk alles mis gaat. Het dak is rot, er ligt geen riool, er is geen elektriciteit en de muren zijn scheef. Gelukkig is er een budget van 10.000 euro en heeft de man des huizes twee linkerhanden. Dat moet goed komen! Als de cameraploeg na een paar weken terugkomt blijkt het toch allemaal wat lastiger dan gedacht. Een deel van de mensen besluit om hun droom op te geven en gaat met hangende pootjes terug naar huis. Een deel van gelukszoekers zet door. Ze werken hard, harder dan gedacht, maar met resultaat. Het mag dan geen luxe villa zijn maar de droom wordt geleefd. En daar heb ik dan bewondering voor!

 

Share

4 thoughts on “Ik vertrek

  1. Jij kijkt met bijna plaatsvervangende schaamte naar uitzendingen van IK Vertrek maar ik heb werkelijk schaterend dit blog gelezen. Je schrijft het treffend en wij besluiten om maar gewoon lekker in Nederland te blijven. Wat heerlijk is het hier toch…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *